Crispín d’Olot, tú sí que vales (pero nós xa o sabiamos)

Un ano máis no Val do Tea contamos onte coa presenza do xograr Crispín d’Olot.

Sempre é un pracer asistir a un  espectáculo seu, pero a isto sumábase desta vez o feito de que nos presentase un espectáculo novo: “DE FÁBULA”. E póñoo así porque ese é o título e ese é o cualificativo que merece: fabuloso!!! complementado  co “Instrumentalia” que mereceu sonoros aplausos.

Telo en directo no Val do Tea, mentres os seus innumerables fans esperaban ansiosos a emisión do “Tú si que vales”, tamén tivo o seu aquel.

Fíxonos un percorrido pola fábula, a adiviña e o microrrelato que se nos pasou a unha velocidade  vertixinosa, case tanta coma a velocidade á que recitou o trabalinguas do moro, o mico e o señor de Puerto Rico no programa televisivo (por certo, entenderíano integramente todos os membros do xurado?)

Xa noutras ocasións fixemos alusións non só ó bon facer de Crispín, senón tamén á súa capacidade de traballo.

Resulta fácil ver o resultado final sobre o escenario, resulta fácil e é ameno, pero os que o coñecemos algo (e despois de tres anos recibíndoo no noso centro coa expectación da primeira vez, xa o imos coñendo un pouco) sabemos  tamén das horas de traballo que hai detrás de todo isto, un traballo que a todopoderosa televisión nos amosa coma se xurdise por arte de maxia, pero que vén de moi longo (sería pertinente aludir aquí ó ars longa, vita brevis, que diría un latinista?). Si é pertinente citar que andou acertado Risto ó intentar averiguar de onde vén iso que el  fai, cales son as súas orixes e como decide facer da súa arte a súa vida. 

Pero máis acertado aínda andou o trobador ó contestarlle sen contestarlle (nin que fora galego) algo que parece que puxo algo nervioso ó “gran oráculo ristiano” porque non quixo facer máis preguntas, non fora que o “vapuleador” saíra  desta vez vapuleado: bravo por Crispín!

Por se non quedou claro, todo iso xorde de anos de traballo, esforzo, paciencia e talento que, finalmente, dan o seu froito no recoñecemento  do público, señor Risto. E iso o público sábeo sen necesidade de preguntalo, por iso rin, rinse de vostede que necesita preguntar para saber. En todo caso vostede fai o seu papel e o trobador vive o seu personaxe, de aí a autencidade da súa arte.

Quen consegue manter interesados durante 90 minutos a máis de cen alumnos/-as de 1º e 2º de ESO, consegue a súa interacción por momentos no espectáculo e  faino de xeito que non se “desmadren”, salvo ó final cando xa os aplausos son irrefrenables e os gritos de “Tú sí que vales” son de verdade e saen espontaneamente, ese (e ese é Crispín d’Olot) ESE sí que vale.

Por todo isto, rematamos cun “Moitas grazas, Crispín. Tú sí que vales, pero nós xa o sabíamos desde a primeira vez que te vimos actuar. E agora… que se entere todo o mundo”.

Ata o ano que vén.

Advertisements

Crispín d’Olot de novo no Val do Tea

Mañá, martes 27, teremos o pracer de ver de novo no Val do Tea a Crispín d’Olot, poñendo en escea o seu novo espectáculo: “De fábula”.

A esta actuación asistirán os alumnos de 1º e 2º de ESO, que este ano serán o seu privilexiado público. Os demais poderedes velo pola noite no programa “Tú sí que vales”, programa no que xa obtuvo gran éxito nunha anterior edición e ó que volve nesta nova ocasión.

Se queredes saber máis cousas deste peculiar e entrañable personaxe podedes seguilo no seu blog e no seu facebook.

Mañá contarémosvos como foi a actuación no noso centro.

 

Traballo fin de curso “teatro e comedia”

O pasado luns 12 de marzo os alumnos e alumnas que asistiron ao obradoiro de teatro amosáronlles aos seus compañeiros de 2º da ESO o traballo de fin de curso.

Como sabedes, estiveron a traballar na creación de pequenos sketches cómicos que xiraban arredor do mundo do ensino. Isto é que puidemos ver:

                           ( A bolsa de estudos. Mi madriña, tanta lea para conseguir unha!!!)

                                 ( De como se pode estudar de maneira divertida?)

                                                                                ( Carmen sábeo)

                                          ( A profe quere ir ao cine. Poderá?)

                    ( A funcionaria Carla, o seu equipo A.R., as tesoiras e os famosos recortes)

                     ( As cualificacións ou o escuro ruxir das bolas cando saen do bombo)

Amosaron, con frescura e risa, como ven eles o ensino. Nós preparamos unha miniguía de libros e películas que amosan diferentes visións do mundo da ensinanza. Se premedes aquí podedes lela.

Non lles deu tempo a amosar todos os traballos. Como quedaron con ganas de máis volverán repetir ” a función completa”  o martes día 27, Día do Teatro. Nesta ocasión o público será o alumnado  de 3ª da ESO. Moita merda!!

 

 

Outros “clubs de lectura”

(Procedencia da imaxe)

Os alumnos/-as de latín de 4º, despois das lecturas obrigatorias de cada trimestre, fan unha sesión tipo “club de lectura” nunha clase.

Como se da a casualidade de que a profesora de latín é a mesma persoa que coordina a biblioteca e administra o blog, decidimos ámbalas dúas (coordinadora de biblioteca e profesora de latín) dar a coñecer as lecturas de latín 4º ó resto do centro, pois aínda que sexan lecturas dun grupo concreto nun determinado trimestre, quedan na biblioteca a disposición de todos/-as.

Baixo a categoría “Outros clubs de lectura” iremos enlazando coas entradas do blog de linguas clásicas que se refiran a este tema, por se vos interesa botarlle unha ollada. E animo tamén a outros profesores/-as que teñan os seus propios blogs a que fagan o mesmo, se lles parece de interés.

Neste post remítovos a entrada relativa a “El diccionario de Carlota”, de Carmen Gómez Ojea, lectura da 2ª avaliación.

E tamén a “Guárdate de los Idus”, de Lola González Gándara, lectura da 1º avaliación.

(Procedencia da imaxe)

Unha rosa é unha rosa: pétalo a pétalo

O luns 5 de marzo tivemos a xuntanza do Club de lectura. Lemos Unha rosa é unha rosa de Suso de Toro.

Ainda que non estiveron todos os asistentes habituais a obriña deu de si. Moitos dos rapaces nunca leran teatro, viran teatro, pero non leran. Por iso comentamos as peculiaridades do xénero como texto literario. Explicado isto, comezamos polo principio: polo título. E, para facelo desfixemos o primeiro pétalo da rosa co poema de Gertrude Stein “Unha rosa é unha rosa”.

Una rosa es una rosa es una rosa es una rosa
Yo soy Rosa mis ojos son azules
yo soy Rosa quién eres tú
yo soy Rosa y cuando canto
yo soy Rosa como toda cosa.

O que é , é, e non hai maneira de cambialo. Démoslle voltas a se ese sería o sentido ou non do título da obra. A subtítulo tampouco nos quedou claro. O do medo era unha ironía, claro está. ( Na comedia, xa sabedes, “pasan ironías!”).

Despois, seguimos tirando de rosas e escoitamos a canción de Mecano “Una rosa es una rosa”. Desfixemos o segundo pétalo.

Terceiro pétalo, vimos fragmentos da obra de teatro.

Comparamos a imaxe que tiñamos nós dos personaxes coa que nos amosou Teatro do Noroeste.  Non nos cadraba o que imaxinamos co que vimos.

No que si coincidimos todos foi na elección das escenas que máis nos fixeron rir: o momento no que se prepara o asesinato “a dúas bandas” (por un lado, Pololo e Adela, e, por outro Foncho e Puri).  Outro momento que tamén nos gustou foi cando Rosiña Vella “entra” en Rosiña  Rosiña e fai que esta reaccione. Isto supón a posibilidade de poder vingarse para a primeira,e a liberación para a moza Rosiña.

Cuarto pétalo ( ainda que un pouco forzado).  Dunha rosa pasamos a outra: El nombre de la rosa. Xa que lemos unha comedia, fixemos unha parada ( pequena) no libro que escribiu Aristóteles sobre a comedia e dos crimes que se cometeron no seu nome.Dunha rosa sacamos catro.

Se queredes ler máis comedias podedes botarlle un ollo a esta guía de lectura.

Todas as obras que se citan na guía están na biblioteca ( e algunha máis).  Tédelas xa preparadas ( para que as levedes sen ter que buscalas) na mesa que hai ao lado do expositor de novidades.

A próxima cita é o vindeiro luns lectivo de abril. E será con Mafalda.