O club de lectura visita Porto

A finais do trimestre pasado, os alumnos e alumnas do club de lectura do insti visitaron Porto. Ao chegar á cidade, foron, en primeiro lugar ao Museo da Imprenta. Neste, tiveron unha visita guiada pola exposición “Memórias vivas da Imprensa”. Despois de explorar  a historia da imprenta, desde a súa aparición no século XV cos tipos de Gutemberg ata a introdución do computador nos xornais e nas tipografías, os alumnos/-as puideron experimentar con algunhas das máquinas de impresión que están expostas.


A continuación realizaron un obradoiro de encadernación manual. Cada alumno/-a creou o seu propio libro a través da costura manual dos cadernos.

Despois de xantar percorreron as rúas da fermosa cidade e foron ata a libraría Lello, situada ao pé da Torre dos clérigos.

As escaleiras da librería Lello tamén son coñecidas. Dise que foron a inspiración das de  Hogwarts nos libros de Harry Potter, xa que J.K. Rowling  viviu na cidade de Oporto mentras traballaba como profesora de inglés.

Moitas grazas, Katia e Gema por acompañar aos alumnos e alumnas do Club nesta excursión!!!

Nota: a calidade das fotos non é moi boa. Non fai xustiza á beleza da librería nin ás vivencias dese día. Sentímolo.

Advertisements

Un 2019 con ciencia

Comezamos o ano con ciencia. Non sei se vos decatastes, pero Pablo, o profe de Bioloxía preparou, na maleta que temos na entrada da biblioteca, varios libros de Xurxo Mariño.

Aínda que non te chames Xulia, podes ler este:

Neurociencia para Julia“Vamos a hacer un viaje de exploración muy particular —escribe en las primeras líneas de este libro su autor, el biólogo y divulgador científico Xurxo Mariño— en el que la estación de destino, tu mente, Julia, es al mismo tiempo el vehículo de transporte. Como una pescadilla que se muerde la cola, los seres humanos miramos hacia nuestro interior y usamos la mente consciente para tratar de descifrar la máquina que la produce: el sistema nervioso. Nadie sabe si será posible conocer todos sus secretos, pero ahora, por primera vez desde que comenzó la aventura de la ciencia, comprendemos y podemos explicar muchos de los fenómenos que ocurren ahí adentro”. Información extraída de aquí.

Xurxo Mariño, o autor da obra di nesta entrevista que escribiu o libro coma se estivese falando nun bar. Trátase, xa que logo, dunha obra asequible que poderás entender ben. di, ademais que mentras les empregarás todas as neuronas, igual que para mascar un chicle. “Mientras lo leas estarás utilizando neuronas para generar los movimientos de la cabeza y los ojos que permiten focalizar la vista en el libro. Otras participarán en el procesamiento del sistema visual, que se encarga de convertir las descargas eléctricas en algo con una entidad semántica. Otras se encargarán de darle sentido a las palabras o de almacenar en la memoria lo que vas leyendo. Además de todo esto habrá otro montón que se encarguen de mantener el estado global de activación y otras que regulen las necesidades energéticas de tu cuerpo, dependiendo de si vas leyendo el libro mientras caminas, o si estas sentada.” Xa sabes, bule, pon as neuronas a funcionar!!!

E se aínda queres explorar máis na ciencia, non abandones a Xurxo Mariño, e intenta desfacer con el o reloxio para ver Os dardos do reloxeiro, ciencia amena para mentes inquietas.  

(A imaxe está extraída de aquí)

Para rematar, podes facer unha viaxe arredor do mundo con Terra, un libro de ciencias, aventuras e sorpresas.

Xurxo Mariño le desde a Biblioteca América para os oíntes de Efervesciencia un fragmento final de “Terra” na sección: Un libro, un autor, un espazo. ( Podcast completo desde http://www.ivoox.com/18163142)

 

 

Apalpador, apalpadores e apalpadoras

As e os voluntarios e voluntarias, apalpadores e apalpadoras de libros que traballan na biblioteca, estes últimos días estiveron a decorala con grinaldas, árbores e mensaxes.

Na porta da biblioteca fixeron unha árbore que dá entrada ao bosque. Porque, tal vez, sexa iso unha biblioteca: un bosque onde perderse en todas as épocas do ano pero, sobre todo, neste solsticio invernal cando baixa o Apalapador das montañas e cando a neve comeza a aparecer.

O Apalpador é unha figura mítica das montañas orientais de Galicia. Este home  vive na montaña onde  fai carbón. Adoita vestir cunha chaqueta vella con moitos remendos e fumar en pipa. Esa é a imaxe que teñen del os e as habitantes máis vellos e vellas das comarcas do Cebreiro, Courel, Louzara e os Ancares. Segundo a tradición, o Apalpador baixaba, cando chegaba o inverno, aos vales palpar a barriguiña dos máis cativos/-as e deixarlles castañas para que non pasaran fame.

A biblioteca e os/as seus/súas axudantes desexa que o Apalpador baixe neste solsticio cun libro para que non teñades fame de imaxinación, coñecementos, sensibilidade, empatía e cultura, as únicas armas que poden crear mundos mellores, máis xustos e máis nobles.

 

A este desexo súmase o IES Val do Tea e queda reflectido nesta árbore deseñada por Uxi, a nosa vicedirectora e Aránzazu, a profe de Teconoloxía e Educación Plástica e Visual. As postais están elaboradas por alumnos e alumnas de 1º da ESO baixo a supervisión de Aránzazu.

Feliz 2019 e que apalpades moitos libros neste novo ano!!!

La acondiciona para que albergue todo lo que es

Este trimestre fomos incorporando libros que educan no respecto ao colectivo LGTBI.  A pesar dos cambios lexislativos e sociais que se viviron nos últimos anos, a homofobia segue a estar presente en moitos eidos da sociedade. Por iso mesmo se fai necesario que desde os institutos tamén eduquemos para a diversidade afectiva e sexual. Presentámosvos aquí unha pequena selección de libros que ofrecen unha visión tolerante e integradora de todas as formas do amor e do pracer.

Tal como somos, de Manuel Ángel Soriano é un deles.

Resultado de imagen de tal como somos manuel angel soriano

” Manuel Ángel Soriano entrevista, en este

libro de autoayuda, a una serie de gays, lesbianas, bisexuales y transexuales prestando especial atención a ciertos aspectos poco estudiados hasta ahora: la situación de lesbianas y gays mayores de 60 años, la sexualidad y la convivencia de los seropositivos con parejas no portado-ras del virus o la marginación que sufren las mujeres y los hombres bisexuales por parte de los heterosexuales y de la propia comunidad gay.

Todos los entrevistados han respondido a un modelo de encuesta similar, en el que reflexionan sobre la infancia y la adolescencia, la toma de conciencia de la propia sexualidad, la visibilidad, la relación con los padres, la militancia en grupos de gays, lesbianas y transexuales y las perspectivas que ofrece el futuro.” (A información está copiada de aquí).

Nunha liña semellante temos Sin complejos, guía para jóvenes lgtbi, de Jesús Generelo, coordinador de Educación do Colectivo de Lesbianas, Gais, Transexuais e Bisexuais de Madrid (COGAM).

Outro libro que podedes atopar é Transeducar, arte, docencia y derechos LGTBI, de Ricardo Huerta.

transeducar

Ademais, está a piques de chegar  Las teorías queer, de Lorenzo Bernini. O autor reflexiona sobre a ideoloxía de xénero e as teorías queer. Unhas das teóricas do movemento queer é Judith Butler, profesora de Filosofía nos Departamentos de Retórica e de Literatura Comparada na Universidade de California, Berkeley. A profesora  entende que o xénero e a sexualidade son construcións culturais impostas, polo tanto son cuestionables. O/-a queer rexeita a clasificación dual de home/ muller, homo/hetero. Estas son etiquetas demasiado ríxidas. Somos seres diversos e non podemos reducir toda a nosa complexidade a eses corsés tan simples baseados na xenitalidade e no xénero, que é un produto cultural e social. 

Tamén está á túa disposición Elisa e Marcela alén dos homes, de Narciso de Gabriel .  Na obra relatase a historia destas dúas mulleres, as primeiras que casaron en Galicia, pola igrexa ademais, no 1901.

O libro chegou á biblioteca cando as actrices de A panadaría viñeron ao instituto, a finais do curso pasado, contarnos a historia desta historia de amor, desta voda e do que veu despois: a fuxida e o desalento.

A cineasta Isabel Coixet tamén quixo recoller  nunha película a historia de Elisa e Marcela. A obra está a piques de estrenarse.

Non podemos pechar esta entrada sen facer referencia ao traballo que se está a facer no IES Politécnico de Vigo co seu Plan de Igualdade.  No seu excelente blog, voz que reivindica todas as formas de amor e sexualidade, podemos atopar moitos materiais interesantísimos. Un deles é esta exposición de fotos de Ana Fresco coa participación do alumnado do instituto:

“La acondiciona para que albergue todo lo que es” é un verso extraído deste poema de Lee Mokobe.

 

O xardín das estatuas

Rematado O corazón de Xúpiter, o grupo senior do Club de Lectura continúa a súa andaina lectora con El príncipe de la niebla, de Carlos Ruiz Zafón. Sen dúbida, será unha boa lectura para esquecerse un pouco dos exames e do estrés que viven estes días.

Na novela, un narrador omnisciente (moi omnisciente!) conta a aventura iniciática dun adolescente que entra na madurez. Para facelo deberá enfrontarse a unha serie de sucesos nos que a fantasía, o misterio e o terror estarán moi presentes.

O propio autor di da novela:

“(…) El Príncipe de la Niebla fue la primera novela que publiqué, y marcó el inicio de mi dedicación completa a este peculiar oficio que es el de escritor. En aquella época tenía veintiséis o veintisiete años, lo que por entonces me parecía un montón y, a falta
de editor, se me ocurrió presentarla a un concurso de literatura juvenil (terreno que desconocía por completo), tuve la suerte de ganar.(…)
El Príncipe de la Niebla es la primera de una serie de novelas «juveniles», junto con
El Palacio de la Medianoche, Las Luces de Septiembre y Marina, que escribí años antes de la publicación de La Sombra del Viento.*
Algunos lectores más maduros, llevados por la popularidad de esta última, tal vez se sientan tentados de explorar estas historias de misterio y aventura, y espero que algunos lectores de nuevo cuño, si disfrutan con ellas, tal vez inicien así su
propia aventura en la lectura de por vida. (…)”.
Tede unha boa aventura e buceade ben polas aguas desta historia!!!
Resultado de imagen de el principe de la niebla
* As novelas que cita o autor están todas na biblioteca.

O corazón de Xúpiter

Este curso temos moitos lectores e lectoras no Club de Lectura. Por iso tivemos que facer dous grupos: un está formado por alumnos e alumnas de 1º da ESO e outro por alumnado de 2º, 3º e 4º. Este segundo grupo vén de ler O corazón de Xúpiter, novela escrita por Ledicia Costas.

Resultado de imagen de o corazón de xúpiter

A novela aborda, entre outros temas, os perigos das redes sociais. Para facelo, a autora presenta unha novela de misterio cuxos protagonistas son mozos e mozas con idades semellantes ás dos nosos lectores e lectoras. De corte realista e áxil é do agrado dos adolescentes.

O blog da Biblioteca do IES do Porto do Son publicou unha entrevista en vídeo coa escritora Ledicia Costas sobre O corazón de Xúpiter. Podes vela aquí.

 

Elemental, querido Watson

O club de lectura dos alumnos e alumnas de 1º ESO está entregado aos misterios. Acabarán converténdose en detectives de primeira!!! Veñen de ler El perro de los Baskerville. É unha novela moi coñecida de Arthur Conan Doyle.

Apareceu por entregas no Strand Magazine entre 1901 y 1902. Un dos rasgos folletinescos máis evidentes é o xeito de concluir os capítulos: sempre hai un detalle que anuncia futuras accións dos personaxes (a identidade do home que vixía a Baskerville, o temor pola vida de Watson ante a amenaza dun opoñente de grande intelixencia…)

A orixe da novela é curiosa.  Conan Doyle descansaba en Cromer da súa participación na guerra dos Bóers xunto co seu amigo Fletcher Robinson. Este último contoulle unha lenda local que tiña como protagonista un can infernal. Conan Doyle ve nesa historia unha boa materia para crear unha narración. O novelista e máis o amigo viaxan a Devonshire, na busca de escenarios. A rexión de Dartmoor, extensa chaira situada no centro de Devon, Reino Unido, rica en lendas fantasmagóricas, é o marco ideal.

Resultado de imagen de dartmoor

(Fotografía extraída de aquí)

Pode considerarse  El sabueso de los Baskerville como una mezcla de xéneros, na que aparecen ingredientes da novela gótica (precedente da de terror) e a detectivesca. Quizas estes dous aspectos foron os que máis lles gustaron aos lectores e lectoras da novela: a fusión do misterio e do terror.

A novela tamén foi levada ao cine en varias ocasións. Aquí queda a versión de Terence Fisher: